η αποδραση για το Πάρκο Αντώνης – Απρίλιος 2007 – Antonis Tritsis» Fun Park

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0

parko6 

Στο προηγούµενο τεύχος της εφηµερίδας είχαµε εκφράσει ορισµένα ερωτήµατα, σχετικά µε το Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντώνης Τρίτσης», τα οποία όµως, φαίνεται, δεν ευαισθητοποίησαν (περιβαλλοντικά ή µη) τον Οργανισµό Διοίκησης και Διαχείρισής του. Στα παράπλευρα άρθρα θα διαβάσατε τους αγώνες που έγιναν για τη δηµιουργία αυτού του Πάρκου αλλά και το τι ακριβώς έπρεπε να πρεσβεύει για τον ήδη σοβαρά υποβαθµισµένο περιβάλλοντα χώρο του Δήµου µας αλλά και των όµορων Δήµων. Πολλά θα ξέρετε επίσης για τους ευσεβείς πόθους πολιτών και πολιτικών, για τις µεγαλόσχηµες και ποµπώδεις εξαγγελίες και για τις αγαθότερες των προθέσεων. Επειδή όµως επίσης ξέρετε, ότι όλα τα όµορφα παραµύθια έχουν και τον αναπόφευκτο δράκο τους, ελάτε να ψηλαφίσουµε µαζί τη µαύρη πραγµατικότητα που βιώνει σήµερα το µεγαλύτερο περιβαλλοντικό θεµατικό πάρκο των Βαλκανίων, κυρίως όµως δε, την κατάµαυρη προοπτική που του επιφυλάσσει το µέλλον


 

Η σηµερινή πραγµατικότητα είναι δυστυχώς απλή: η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως χρηµατοδότρια, ουδέποτε παρέλαβε το έργο από την κατασκευάστρια εταιρεία, µε συνέπεια να διακόψει κάθε περαιτέρω κονδύλι. Αποτέλεσµα αυτού ήταν το πάρκο ν’ αρχίσει τη λειτουργία του µε σηµαντικότατες κακοτεχνίες και ελλείψεις. Χαρακτηριστικά αναφέρουµε την πρόχειρη στεγανοποίηση των λιµνών (µε αποτέλεσµα τα υφασµάτινα πλέγµατα των πυθµένων να σαπίζουν αιωρούµενα στην επιφάνειά τους), τη µη λειτουργία της ανακύκλωσης του νερού (µε αποτέλεσµα την κυκλοφορία του µέσω µιας µικρής αντλίας του Δήµου Καµατερού) και την προβληµατική γεώτρηση (η οποία αν παρ’ ελπίδα σταµατήσει για λίγες µέρες οι λίµνες θα µετατραπούν σε υγρό τάφο για όλα τα ψάρια τους).
Ο κατάλογος είναι πολύ µεγάλος. Τούτα όµως τα λίγα παραδείγµατα είναι ενδεικτικά της προχειρότητας µε την οποία αντιµετωπίζεται αυτός ο υπέρ-πολύτιµος πνεύµονας της Δυτικής Αττικής. Θα µπορούσαν ν’ αντιµετωπιστούν, κι αυτά αλλά κι άλλα πολλά, µε βάση επιστηµονικές µελέτες. Και τέτοιες µελέτες υπάρχουν πολλές, πάρα πολλές και µάλιστα εκπονήθηκαν ειδικά για το συγκεκριµένο Πάρκο. Δυστυχώς όµως, όποιος θέλει να τις συµβουλευτεί θα πρέπει να οπλιστεί µε θάρρος και υποµονή και να επισκεφτεί τα ανήλιαγα υπόγεια του Οργανισµού Αθήνας, µέσα στα οποία στοιβάζονται σε αχρησία. Σ’ όλα αυτά προσθέστε και την τραγική έλλειψη υπαλληλικού προσωπικού (κυρίως για την καθαριότητα), τις πρόχειρες πολιτικές διαχείρισης των απορριµµάτων, τις λανθασµένες πρακτικές αξιοποίησης των δευτερογενών προϊόντων του Πάρκου (όπως για παράδειγµα το κάψιµο των κλώνων από τα κλαδέµατα αντί να µετατρέπονται σε βιολογικό λίπασµα κ.ά.) και την άκρατη προσπάθεια «βολέµατος» των ηµετέρων και θα έχετε µπροστά σας την πλήρη εικόνα που παρουσιάζει το Πάρκο σήµερα: ένας τραυµατισµένος πνεύµονας πρασίνου, που λειτουργεί άναρχα πέρα και έξω από τα νοµικά πλαίσια που καθορίζουν τα Προεδρικά Διατάγµατα και που καταφέρνει να κουτσο-επιβιώνει χάρη στις φιλότιµες προσπάθειες ορισµένων εθελοντών.
Τι κάνει όµως γι’ όλα αυτά ο Οργανισµός Διοίκησης και Διαχείρισης του Πάρκου Περιβαλλοντικής Ευαισθησίας; Με άλλα λόγια, πώς αξιοποιεί τη δηµόσια περιουσία που ο Νόµος του έχει αναθέσει να διοικεί και διαχειρίζεται; Συµµορφώνεται µε τους αυστηρά καθορισµένους σκοπούς του Πάρκου για «περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, ενηµέρωση και εκπαίδευση των πολιτών µε κάθε πρόσφορο µέσο…»; Αναπτύσσει και προωθεί «…τεχνικές και τεχνολογίες φιλικές προς το περιβάλλον…» και «…πρότυπα – πιλοτικά ερευνητικά προγράµµατα για θέµατα περιβάλλοντος και οικολογικών καλλιεργειών…»; Δηµιουργεί «…κατάλληλους χώρους παιχνιδιού και περιπέτειας µε θέµα το περιβάλλον…»;
Αυτή τη στιγµή, απ’ όλες τις εµπορικές δραστηριότητες που λειτουργούν στο Πάρκο µία µόνο συνάδει µε τους σκοπούς του: Τα καταστήµατα βιολογικών προϊόντων «natura shop», τα οποία και βρίσκονται υπό καθεστώς διωγµού, µε µισθωτήρια αποικιοκρατικού χαρακτήρα, µε ευθείες απειλές βίαιης έξωσης και µε επιεικώς ύποπτα µελλοντικά σχέδια. Τούτο και µόνο θα αρκούσε για να αποκρυπτογραφηθούν οι προθέσεις τους. Υπάρχουν όµως κι άλλα.
Όλες οι υπόλοιπες εµπορικές δραστηριότητες είναι παντελώς ξένες προς το σκοπό για τον οποίο τούτο το Πάρκο κατασκευάστηκε (όπως κατασκευάστηκε). Το δε χειρότερο είναι, ότι δεν είδαµε ακόµα τα χειρότερα! Πράγµατι, επειδή δεν µας έφταναν οι τεράστιες καφετέριες, οι κακάσχηµοι φουσκωτοί παιδότοποι, τα λούνα παρκ µε τα συγκρουόµενα αυτοκινητάκια σε απόσταση δέκα µέτρων από τις λίµνες, ο Οργανισµός σκέφτηκε ακόµα πιο µακριά. Αφού µας λείπουν, σκέφτηκαν, τα ευρωπαϊκά κονδύλια, κι αφού ο Ρέντης είναι µακριά, τι πιο καλό από το να δηµιουργήσουµε εδώ το δικό µας Πάρκο Αναψυχής, το Antonis Tritsis Fun Park! Πήραµε λοιπόν το κτίριο που θα στέγαζε την αποθήκη και συντήρηση του (συχωρεµένου) µικρού τρένου, τη δώσαµε σε ιδιώτη κι αυτός τη µετέτρεψε σε γυµναστήριο εκµάθησης πολεµικών τεχνών, µε το αζηµίωτο βέβαια. Τι κι αν βρίσκεται µέσα σε δηµόσιο χώρο; Αν θέλουµε να αθληθούµε, εµείς και τα παιδιά µας, πρέπει να καταβάλλουµε το τίµηµα.
Τι άλλο χρειάζεται ένα Πάρκο Αναψυχής που σέβεται τον εαυτό του; Κατάλληλους χώρους παιχνιδιού και περιπέτειας µε θέµα το περιβάλλον δε λέει το Προεδρικό Διάταγµα; Αποφασίσαµε λοιπόν να εκχωρήσουµε σε ιδιώτη κι άλλη έκταση του Πάρκου µε σκοπό την κατασκευή χώρου υδάτινης αναψυχής µε νεροτσουλήθρες! Τώρα αν τα άγρια πουλιά ενοχλούνται από τις υπερµεγέθεις µηχανολογικές εγκαταστάσεις µιας τέτοιας µονάδας, δεν έχουν παρά να φτιάξουν τις φωλιές τους αλλού. «Ιδιωτικός χώρος» είναι το Πάρκο και λογαριασµό δεν δίνουµε σε κανέναν (έτσι δεν είναι Αξιότιµε Κ. Πρόεδρε;).

Ακόµα να ισοσκελίσουµε τα έξοδα; Ευτυχώς οι σκοποί του Πάρκου είναι ανεξάντλητοι. Διοργάνωση µονίµων και περιοδικών εκθέσεων και εκδηλώσεων για την κατανόηση του φυσικού κόσµου που να είναι σύµφωνες µε τους Κανονισµούς Λειτουργίας µας ζητάει ο Νόµος; Και το «Πολύ την Κυριακή» γιατί το έχουµε; Δώσαµε λοιπόν στον εθνικό µας Γρηγόρη χώρο για την πολιτιστική και περιβαλλοντική του εκδήλωση. Τώρα για τα βουνά µε τα σκουπίδια που µαζεύτηκαν αλλά και τη ζηµιά που προκλήθηκε στα σπάνια πουλιά από τις χιλιάδες των ντεσιµπέλ τα είπαµε. Θέλει θυσίες η µελέτη του περιβάλλοντος.

Έχουµε όµως κι άλλες δραστηριότητες µε θέµα το περιβάλλον. Δεν µας πιστεύετε; Αντιγράφουµε από εφηµερίδα αγγελιών της 6ης Μαρτίου 2007 δύο προκηρύξεις Δηµόσιων Διαγωνισµών του Οργανισµού, ο οποίος, συνεπής προς τις περιβαλλοντικές του ευαισθησίες, αναζητά ένα ακόµα λούνα παρκ αλλά και προσφορές για πασχαλινή πανήγυρη. Άρα, αγαπητοί δηµότες, εσείς που θα είχατε την κακή ιδέα να επισκεφθείτε το Πάρκο µε τα παιδιά σας για να τους δείξετε τους κορµοράνους, τις αγριόχηνες και τις πάπιες, µην απογοητευτείτε και κυρίως σκεφτείτε το περιβάλλον όταν θα αγοράζετε µαλλί της γριάς και λαµπάδες. Είναι για καλό σκοπό.
Ο χώρος σε µια εφηµερίδα είναι δυστυχώς µικρός για να χωρέσει ένα τόσο µεγάλο και σοβαρό θέµα στο σύνολό του. Η δε εύθυµη αντιµετώπισή του δεν είναι τίποτα άλλο από µία απόπειρα να καταδείξουµε το παράλογο και ανεξήγητο της συµπεριφοράς του Οργανισµού Διοίκησης και Διαχείρισης του Πάρκου. Θα επανέλθουµε µε περισσότερες λεπτοµέρειες, όταν κι αν ο αρχισυντάκτης µας το κρίνει σκόπιµο. Μέχρι τότε ας κινητοποιηθούµε ενάντια σ’ αυτή τη λογική του παραλόγου που µας ζητά να καταστρέψουµε όσα αποµένουν για να διασώσουµε τα ήδη υπάρχοντα. Όπως λέει και µία παλιά σουηδική παροιµία (µε περιβαλλοντικές ανησυχίες) «όποιος επιµένει να περπατά στο κοντάρι του φτυαριού, κάποια στιγµή το σίδερο θα τον χτυπήσει στο πρόσωπο».

1 Comment on η αποδραση για το Πάρκο Αντώνης – Απρίλιος 2007 – Antonis Tritsis» Fun Park

  1. Auta pou grafete gia to parko einai trixes.Sigoura den einai opws tha eprepe alla kai oloi eseis pou krazete,den exete na prosferete tipota alo apo merika skoupidia tipomena se mia fulada.To Natura shop einai to mono pou menei sto parko kai an kleisei kai auto tha allaksei kialo to parko kai tha ftasei sta xeria kapoiou megaloepixirimatia!!!Ksupnate kai zitiste kati pio ousiastiko.

Leave a comment

Your email address will not be published.


*